Sąsiedzi, którzy zostali na dłużej

Naprzeciwko przez dziewięćdziesiąt lat stał skład zbożowy, dwa numery dalej piekarnia piekła chleb jeszcze dla przedwojennych furmanów jadących traktem na Prusy.

Warsztat kołodzieja na rogu zniknął pierwszy, zaraz po wojnie; skład soli pod trzynastką trzymał się najdłużej, choć towaru w piwnicach ubywało z roku na rok.

Sąsiedzi zmieniali się co dekadę, ulica – nigdy: ten sam bruk, te same kasztanowce, ta sama pora, kiedy zapalają się pierwsze latarnie.